Riobamba
Eergisteren zijn we na een stevig ontbijt met lekkere broodjes en bramensap een wandeling in de omgeving gaan maken. Aan het begin van de tocht is een trap van 654 treden naar een beeld van de Virgin (Maria). Vlak voordat we het beeld bereiken, zien we de vulkaan Turungahua die grote grijze wolken rook uitstoot. We vervolgen de wandeling in de richting van het dorp Runtun. Het is een mooie tocht op de berghelling met een constant uitzicht op Baños. Runtun blijkt uit een stuk of drie huizen, een school en een kerk te bestaan. Daarna lopen we naar de Mirador de Bellavista, een kruis dat `s avonds verlicht wordt en dan lijkt te zweven, doordat de berg eronder donker is. De afdaling naar Baños is pittig. De tocht heeft bijna zes uur geduurd. Met knorrende magen bestellen we een Mexicaans gerecht bij restaurant Düsseldorf. Verrassend genoeg spreekt de ober geen Duits (en ook geen Engels).
Voor donderdag staat er weer een wandeling op het programma. We nemen de bus naar de stuwdam in de rivier de Pastaza. Daar start een tocht naar een aantal watervallen, die uitkomen in de rivier waar we langs lopen. In het begin is de route duidelijk aangegeven. We volgen de Sendero de Contrabandistas en komen uit bij de eerste waterval, de Cascada de Ayogan. Vanaf dit punt ontbreken de bordjes en proberen we het pad te volgen aan de hand van een plattegrond. Dit lijkt goed te gaan maar na ongeveer twee uur loopt het weggetje dood en moeten we terug. Onderweg komen we niemand tegen aan wie we de weg kunnen vragen, alleen een paar koeien, paarden en muildieren, maar die zijn niet zo spraakzaam. Wel ontmoeten we enkele andere toeristen die de juiste route ook niet weten. Uiteindelijk bereiken we een soort kabelbaan over de rivier. Hiermee gaan we naar de overkant, waarbij we een prachtig uitzicht hebben op de Cascada de Ayogan. Daar nemen we de bus terug naar Baños. Hoewel we niet alle watervallen gezien hebben, is het toch een indrukkende wandeling geweest.
De busrit naar Riobamba duurt maar twee uur, dus we komen vandaag vroeg aan. In de buurt van het treinstation vinden we een hotel met een leuke patio. De bijnaam van Riobamba is Sultan van de Andes, waarschijnlijk vanwege de vier vijfduizenders die de stad omringen, waaronder de Chimborazo, de hoogste berg van Ecuador (6310 meter). De top van deze berg is het verst verwijderde punt van het midden van de aardbol (maar de Mount Everest is zo`n 2000 meter hoger... hoe kan dit?). Riobamba heeft niet één specifieke trekpleister, maar is boeiend door zijn verscheidenheid: mooie koloniale gebouwen en veel kerken en pleinen. In een van de parken is een meterslange mozaiek aangebracht dat de geschiedenis van Ecuador uitbeeldt.
Afgelopen nacht hebben we onweer en veel regen gehad, maar nu is het weer zonnig met schitterende wolkenluchten. Het is hier `s avonds een stuk frisser dan in Baños. Tijdens het eten hebben we ons kunnen warmen bij een houtvuur. De hotels hebben geen verwarming op de kamer, dus moeten we ons met dekens warm zien te houden.
Voor donderdag staat er weer een wandeling op het programma. We nemen de bus naar de stuwdam in de rivier de Pastaza. Daar start een tocht naar een aantal watervallen, die uitkomen in de rivier waar we langs lopen. In het begin is de route duidelijk aangegeven. We volgen de Sendero de Contrabandistas en komen uit bij de eerste waterval, de Cascada de Ayogan. Vanaf dit punt ontbreken de bordjes en proberen we het pad te volgen aan de hand van een plattegrond. Dit lijkt goed te gaan maar na ongeveer twee uur loopt het weggetje dood en moeten we terug. Onderweg komen we niemand tegen aan wie we de weg kunnen vragen, alleen een paar koeien, paarden en muildieren, maar die zijn niet zo spraakzaam. Wel ontmoeten we enkele andere toeristen die de juiste route ook niet weten. Uiteindelijk bereiken we een soort kabelbaan over de rivier. Hiermee gaan we naar de overkant, waarbij we een prachtig uitzicht hebben op de Cascada de Ayogan. Daar nemen we de bus terug naar Baños. Hoewel we niet alle watervallen gezien hebben, is het toch een indrukkende wandeling geweest.
De busrit naar Riobamba duurt maar twee uur, dus we komen vandaag vroeg aan. In de buurt van het treinstation vinden we een hotel met een leuke patio. De bijnaam van Riobamba is Sultan van de Andes, waarschijnlijk vanwege de vier vijfduizenders die de stad omringen, waaronder de Chimborazo, de hoogste berg van Ecuador (6310 meter). De top van deze berg is het verst verwijderde punt van het midden van de aardbol (maar de Mount Everest is zo`n 2000 meter hoger... hoe kan dit?). Riobamba heeft niet één specifieke trekpleister, maar is boeiend door zijn verscheidenheid: mooie koloniale gebouwen en veel kerken en pleinen. In een van de parken is een meterslange mozaiek aangebracht dat de geschiedenis van Ecuador uitbeeldt.
Afgelopen nacht hebben we onweer en veel regen gehad, maar nu is het weer zonnig met schitterende wolkenluchten. Het is hier `s avonds een stuk frisser dan in Baños. Tijdens het eten hebben we ons kunnen warmen bij een houtvuur. De hotels hebben geen verwarming op de kamer, dus moeten we ons met dekens warm zien te houden.
1 Comments:
Beste Beatrijs en Teun,
Gelukkig weer een leuk verslag!! Jullie lopen daar wat af zeg!! Maar zo krijg je gelijk ook een goed beeld van de dit schitterende land. Het verbaas me ook dat je zoveel informatie (wat je ziet in de omgeving), ook in detail kunt navertellen, je moet wel een fotografisch geheugen hebben!
Gelijk wil ik ook nog even zeggen dat alles in Dordrecht goed is! De temperatuur hier is gewoon bovennatuurlijk te noemen, we hadden van de week 23 graden op de thermometer staan.
Nou voor de rest wil ik jullie een fantastische en vooral goede vakantie toewensen met veel loop - en kijkplezier!
Tot het volgende leuke verslag!
Met vriendelijke groet,
René Eichhorn.
Een reactie posten
<< Home