Hanoi 2

23 november

Zoals afgesproken staan we om half acht klaar voor de dagtocht naar Hoa Lu en Tam Coc. Het is acht uur geweest als de bus eindelijk verschijnt. Vervolgens toeren we een half uur door de stad om alle passagiers bij hun hotel op te halen. De gids stapt op elk adres uit terwijl de chauffeur een blokje omrijdt omdat de straten te smal zijn om te wachten. Eenmaal buiten de stadsgrenzen schiet het lekker op als we op een heuse snelweg terecht komen. Het verkeer mag hier maximaal 100! Onze chauffeur is echter een rustig type. Hij toetert zelden en vindt 70 hard genoeg. Een uurtje later bereiken we het einde van de tolweg. De rit gaat verder over een ontzettend drukke provinciale weg. Er wordt constant ingehaald maar het gaat telkens net goed. Dat veel automobilisten de inhaalmanoeuvres te riskant vinden, blijkt uit het gesein met de koplampen.

De eerste stop is in Hoa Lu. Dit was de hoofdstad van een onafhankelijk rijk onder de vorsten van de Dinh-dynastie (968 – 980) en vroege Le-dynastie (980 – 1009) voordat keizer Ly Thai To de hoofdstad in 1010 verplaatste naar Hanoi. De citadel en keizerlijke stad zijn grotendeels verwoest. De voornaamste bezienswaardigheden in het dorp zijn de tempels ter ere van de twee keizerlijke dynastieën. Na een kwartier met de bus zijn we in Van Lam, waar we een lunch hebben: rijst, spring rolls, tofu, varkensspiesjes, rundvlees met ui en ananas en waterspinazie met knoflook. En een banaan toe.

Verzadigd stappen we per twee in een bootje voor een twee uur durende tocht naar Tam Coc (Drie Grotten). Achterin roeit een vrouw vooruit en middenin zit een andere vrouw die meepeddelt. Het karstlandschap is prachtig. De rotsen rijzen loodrecht op uit het water en hoog boven ons laten de berggeiten zich af en toe zien. We varen door de grotten die zo laag zijn dat je het plafond kunt aanraken. Op de terugweg wordt de functie van de peddelaarster duidelijk. Ze biedt geborduurde tafelkleden en t-shirts te koop aan. Als blijkt dat we niet in haar koopwaar geïnteresseerd zijn, stapt ze met een kist vol textiel over op een andere boot. Aan het einde van de tocht vraagt de roeister om een fooi!

Op de route naar ons restaurant raken we verstrikt in de weekend-avondmarkt. Honderden
kraampjes zijn in een drukke straat neergezet waardoor de brommers er niet meer door kunnen (maar ze proberen het natuurlijk wel). Het niveau van de markt is vergelijkbaar met de Zeeman. Er is dan ook geen westerse toerist te bekennen. Ook wij ontsnappen zo snel mogelijk aan de graaiende massa.


24 november

In het hotel boeken we een driedaagse trip naar Halong Bay met vertrek op zondag. Voor vandaag staat de Franse wijk op het programma. De citadel is militair terrein en dus niet toegankelijk. Alleen de vlaggetoren is vanaf de straat te zien. Tegenover de citadel staat een standbeeld van Lenin, een van de weinige die de val van het communisme heeft overleefd. Dan lopen we naar het mausoleum van Ho Chi Minh, een granieten kubus omringd met vierkante zuilen. Ho wordt vereerd als de bevrijder van het Vietnamese volk van het Franse koloniale bewind. Gewoonlijk staat er een honderden meters lange rij voor het mausoleum, onder andere omdat het een verplicht schoolreisje is. Op het moment echter niet omdat het gebalsemde lichaam drie maanden per jaar naar Rusland gaat voor een opknapbeurt. Het monument is omgeven door een hek. Toch wemelt het van de militairen die op een fluitje blazen zodra toeristen in de buurt van het hek komen (waar is het hek dan voor?). Je moet toch wat doen om je nuttig te voelen in zo’n apenpak.

Achter het mausoleum staat de eenzuilige pagode. Oorspronkelijk rustte het houten gebouwtje op de stam van één boom, maar die is inmiddels door een betonnen pilaar vervangen. In 1954 staken Franse troepen die zich na de nederlaag bij Dien Bien Phu uit het noorden moesten terugtrekken, de pagode uit wraak in brand. De heropbouw was na een jaar voltooid.

We sluiten de rondwandeling af met een bezoek aan de Tempel van de Literatuur, gesticht in 1070. De tempel is gewijd aan Confusius. Al in 1076 werd er de eerste universiteit van het land gevestigd. Bijzonder aan dit complex is de binnenplaats met 82 stèles, geplaatst op de rug van een schildpad. Deze stèles bevatten de namen van de 1306 gepromoveerden aan de universiteit. Dit gebeurde om het aanzien van de klasse der geleerden te verhogen.