Hanoi 3
25 november
De trip naar Halong Bay begint weer met een uur door de stad rondrijden om iedereen bij zijn hotel op te halen. Daarna gaan we echt op weg. Nou ja, we doen een poging de stad uit te komen. Een uur later zijn we nog steeds verstrikt in de zondagochtendspits. Ondertussen probeert de gids iets te vertellen. Hij spreekt beter Engels dan wij Vietnamees. Hij kan ‘We are’ zeggen. Dat lukt ons niet in het Vietnamees. Het is alleen jammer dat hij niet verder komt dan deze twee woorden. Met een verlegen lachje geeft hij een slimme draai aan de situatie. Hij wijst iemand aan en ziet kans om zowaar drie woorden achter elkaar te zeggen: ‘You are from?’. Het gezelschap is internationaal: Finland, VS, Tsjechië, Duitsland, Japan. We laten de heksenketel eindelijk achter ons en gaan verder op een tolweg.
Rond het middaguur komen we in de haven van Halong aan. Het krioelt er van de boten. Om bij ‘onze’ boot te komen, moeten we via een paar andere klauteren. Het is een driedeksboot: beneden de hutten, in het midden de salon en boven het zonnedek. Kort na vertrek krijgen we een seafood lunch. Ondertussen genieten we van het uitzicht. Het wemelt van de grote en kleine eilanden, bergen in zee eigenlijk. Doordat het heiïg is, ziet het geheel er uit als een tweedimensionaal mysterieus décor. We leggen aan bij een eiland en bezoeken een druipsteengrot die verlicht is in alle kleuren van de regenboog. Het is één grote ruimte met een goed aangelegd pad langs diverse mooie stalactieten. Vreemd genoeg zijn er weinig stalagmieten.
‘s Avonds gaan we voor anker in een beschutte baai. Als het donker wordt, zijn we omringd door de vele lichtjes van tientallen andere boten. We hebben de luxe van een warme douche, maar dan wel in het donker. Kort nadat we naar onze hut zijn gegaan, gaat de generator uit en daarmee het licht. Met een zaklampje weten we ons te redden.
Het is heerlijk stil op het water: geen brommers en geen getoeter. Totdat onze Finse buren, vier meisjes van rond de 20, hun hut opzoeken. Ze hebben veel te veel gedronken en zijn knap luidruchtig. Een half uur lang moeten we hun gelach en gegil aanhoren.
De zee is zo kalm, dat het lijkt alsof we op het land zijn.
26 november
Om negen uur gaan we van boord. Na een korte busrit zijn we in Cat Ba National Park. Hier leeft de meest bedreigde primaat, de witkop langoer. Verder komen er 70 soorten vogels en 745 soorten planten voor. In het park groeit ook de Cay Kom Gao boom. Koningen en edelen aten alleen met stokjes van deze houtsoort. Wanneer men iets giftigs at, zou het lichtgekleurde hout in zwart veranderen.
We maken een wandeling die, zelfs voor doorgewinterde klauteraars als wij, best pittig is. Het steile, rotsachtige pad eindigt op de top van een berg. Hier staat een roestige, ijzeren uitkijktoren, die een adembenemend uitzicht biedt over het omliggende berglandschap. Via een ander pad dalen we af naar het beginpunt. Dan gaan we naar het hotel in Cat Ba Town. Tot voor kort was dit een slaperig vissersdorp maar in enkele jaren is het uitgegroeid tot de Costa del Sol van het eiland. Er zijn alleen hotels en restaurants.
‘s Middags verkennen we in een kayak de Lan Ha Baai. Via een gat in een rots komen we bij een piepklein strandje aan de andere kant. Na een flink eind peddelen landen we op het strand van Monkey Island. Zoals de naam al doet vermoeden, lopen hier apen rond die krabbetjes eten. De liefhebber kan hier zwemmen.
We eindigen de dag met een uitgebreid diner waarbij vis en zeevruchten niet ontbreken.
27 november
Halong Bay telt 1969 eilanden. Op de terugweg zien we er weer veel. De route is anders dan de heenweg maar net zo mooi. De gids vertelt niets, dus moeten we zelf onze fantasie gebruiken: schildpadeiland, kameeleiland, walviseiland…
In de haven gaat het er nog steeds hectisch aan toe. Zou het hier ooit rustig zijn? Aan de wal zegt de gids dat we met een collega van hem verder moeten gaan en dan is hij verdwenen. Haar Engels is stukken beter en als iemand uit de groep klaagt over haar collega, begint zij te vertellen wat we de afgelopen dagen hebben gezien.
Halverwege de busrit stoppen we bij een handwerkatelier. Rijen gehandicapten zitten op plastic stoeltjes met een borduurwerk voor zich. Afhankelijk van het patroon, het aantal kleuren en het formaat van het doek doen ze soms twee maanden over één exemplaar. Honderden ingelijste landschappen, typische tafereeltjes en andere kunstwerken sieren de muren.
In de buurt van Hanoi komen we in een verkeersopstopping terecht. Toch zijn we nog voor het donker bij ons hotel.
Morgen brengen we onze laatste dag in Vietnam door. Donderdag vertrekken we naar Hong Kong.
De trip naar Halong Bay begint weer met een uur door de stad rondrijden om iedereen bij zijn hotel op te halen. Daarna gaan we echt op weg. Nou ja, we doen een poging de stad uit te komen. Een uur later zijn we nog steeds verstrikt in de zondagochtendspits. Ondertussen probeert de gids iets te vertellen. Hij spreekt beter Engels dan wij Vietnamees. Hij kan ‘We are’ zeggen. Dat lukt ons niet in het Vietnamees. Het is alleen jammer dat hij niet verder komt dan deze twee woorden. Met een verlegen lachje geeft hij een slimme draai aan de situatie. Hij wijst iemand aan en ziet kans om zowaar drie woorden achter elkaar te zeggen: ‘You are from?’. Het gezelschap is internationaal: Finland, VS, Tsjechië, Duitsland, Japan. We laten de heksenketel eindelijk achter ons en gaan verder op een tolweg.
Rond het middaguur komen we in de haven van Halong aan. Het krioelt er van de boten. Om bij ‘onze’ boot te komen, moeten we via een paar andere klauteren. Het is een driedeksboot: beneden de hutten, in het midden de salon en boven het zonnedek. Kort na vertrek krijgen we een seafood lunch. Ondertussen genieten we van het uitzicht. Het wemelt van de grote en kleine eilanden, bergen in zee eigenlijk. Doordat het heiïg is, ziet het geheel er uit als een tweedimensionaal mysterieus décor. We leggen aan bij een eiland en bezoeken een druipsteengrot die verlicht is in alle kleuren van de regenboog. Het is één grote ruimte met een goed aangelegd pad langs diverse mooie stalactieten. Vreemd genoeg zijn er weinig stalagmieten.
‘s Avonds gaan we voor anker in een beschutte baai. Als het donker wordt, zijn we omringd door de vele lichtjes van tientallen andere boten. We hebben de luxe van een warme douche, maar dan wel in het donker. Kort nadat we naar onze hut zijn gegaan, gaat de generator uit en daarmee het licht. Met een zaklampje weten we ons te redden.
Het is heerlijk stil op het water: geen brommers en geen getoeter. Totdat onze Finse buren, vier meisjes van rond de 20, hun hut opzoeken. Ze hebben veel te veel gedronken en zijn knap luidruchtig. Een half uur lang moeten we hun gelach en gegil aanhoren.
De zee is zo kalm, dat het lijkt alsof we op het land zijn.
26 november
Om negen uur gaan we van boord. Na een korte busrit zijn we in Cat Ba National Park. Hier leeft de meest bedreigde primaat, de witkop langoer. Verder komen er 70 soorten vogels en 745 soorten planten voor. In het park groeit ook de Cay Kom Gao boom. Koningen en edelen aten alleen met stokjes van deze houtsoort. Wanneer men iets giftigs at, zou het lichtgekleurde hout in zwart veranderen.
We maken een wandeling die, zelfs voor doorgewinterde klauteraars als wij, best pittig is. Het steile, rotsachtige pad eindigt op de top van een berg. Hier staat een roestige, ijzeren uitkijktoren, die een adembenemend uitzicht biedt over het omliggende berglandschap. Via een ander pad dalen we af naar het beginpunt. Dan gaan we naar het hotel in Cat Ba Town. Tot voor kort was dit een slaperig vissersdorp maar in enkele jaren is het uitgegroeid tot de Costa del Sol van het eiland. Er zijn alleen hotels en restaurants.
‘s Middags verkennen we in een kayak de Lan Ha Baai. Via een gat in een rots komen we bij een piepklein strandje aan de andere kant. Na een flink eind peddelen landen we op het strand van Monkey Island. Zoals de naam al doet vermoeden, lopen hier apen rond die krabbetjes eten. De liefhebber kan hier zwemmen.
We eindigen de dag met een uitgebreid diner waarbij vis en zeevruchten niet ontbreken.
27 november
Halong Bay telt 1969 eilanden. Op de terugweg zien we er weer veel. De route is anders dan de heenweg maar net zo mooi. De gids vertelt niets, dus moeten we zelf onze fantasie gebruiken: schildpadeiland, kameeleiland, walviseiland…
In de haven gaat het er nog steeds hectisch aan toe. Zou het hier ooit rustig zijn? Aan de wal zegt de gids dat we met een collega van hem verder moeten gaan en dan is hij verdwenen. Haar Engels is stukken beter en als iemand uit de groep klaagt over haar collega, begint zij te vertellen wat we de afgelopen dagen hebben gezien.
Halverwege de busrit stoppen we bij een handwerkatelier. Rijen gehandicapten zitten op plastic stoeltjes met een borduurwerk voor zich. Afhankelijk van het patroon, het aantal kleuren en het formaat van het doek doen ze soms twee maanden over één exemplaar. Honderden ingelijste landschappen, typische tafereeltjes en andere kunstwerken sieren de muren.
In de buurt van Hanoi komen we in een verkeersopstopping terecht. Toch zijn we nog voor het donker bij ons hotel.
Morgen brengen we onze laatste dag in Vietnam door. Donderdag vertrekken we naar Hong Kong.
posted by Beatrijs at 16:26
2 Comments:
Beste Beatrijs en Teun,
Wat een fantastische verhalen, dit zijn gelijk 3 dagen die jullie beschrijven. Het is zoals gewoonlijk weer zeer leerzaam waar jullie geweest zijn. Ik hoop dat jullie een foto gemaakt hebben van de witkop langoor, dan kunnen wij op het archief deze bijzondere diersoort ook aanschouwen. Gelukkig was de zee kalm, dat bespaart me behoorlijk wat vrees!!
Die tyfoon die dacht Beatrijs en Teun die zijn er dus ik zoek wel een andere richting!!
In Dordrecht gaat ook alles voorspoedig alleen wat somber weer, dat is het enige!!!
Nog een paar hele fijne dagen in Hong Kong en schrijf ze!!
Met vriendelijk groet,
René.
Beste Beatrijs & Teun,
Ja, me vorige verhaaltje was niet zo lang omdat het eten op tafel stond had ik weinig tijd om een leuk antwoord te verzinnen!!
Nou ik zal ook wel een hapje van die boom willen nemen die de koningen en edelen ook aten. Alleen ik eet het dan wel zonder stokjes (weer eens wat anders die elke dag die tofu en gekookte aardappelen).
Als Caris dit allemaal leest zal ze ook zitten te smullen! Ik ben alleen benieuwd of zij ook dezelfde bezienswaardigheden gaat bezichtigen als die jullie hebben ondernomen!!
Het zal mij ook benieuwen hoe jullie Hong Kong gaan bezichtigen!!
Dat schijnt daar echt elke dag een heksenketel te zijn! Pas goed op jullie hoede met al die drukte!!
Nou beste globbetrotters ik ga er weer een einde aan maken en ik ga nog even naar een woonprogramma kijken en dan weer naar bed!
Hééél veel plezier nog veder en tot het volgende leerzame verslag!!!
Met vriendelijke groet uit een regenachtig en niet zo koud Zwijndrecht,
René
Een reactie posten
<< Home