Hong Kong

28 november

Op de laatste dag in Vietnam gaan we nog even cultureel: het etnologisch museum. Het ligt ver uit het centrum maar is goed bereikbaar met de bus. Voor de zekerheid hebben we de bestemming op een briefje geschreven en dit aan de chauffeur laten zien. Hij is kennelijk vergeetachtig, want hij waarschuwt niet dat we moeten uitstappen. Als we doorkrijgen dat we te ver meegereden zijn, vragen we een meisje om hulp. Ze is erg vriendelijk en doet haar uiterste best om ons te helpen. Dat lukt want even later zitten we in een andere bus in de tegenovergestelde richting. Daar treffen we een behulpzame jongen die ervoor zorgt dat we bij de juiste halte uitstappen.

Een onderdeel van het complex is een openluchtmuseum waar een tiental woningen van verschillende minderheden is opgebouwd. Dit is de favoriete locatie voor fotoreportages van bruidsparen. Hun aantal overtreft dat van de aanwezige toeristen. Op een gegeven moment zien we een stel dat we eerder tegenkwamen in andere kleding. Als we er op letten, blijkt dat meerdere bruidsparen zich tijdens de fotosessie verkleden. Eén trouwoutfit is zeker niet genoeg!

In het museumgebouw wordt per bevolkingsgroep een beeld geschetst van het dagelijks leven. De typische kleding en gebruiksvoorwerpen zijn voorzien van duidelijke uitleg in Vietnamees, Engels en Frans.


29 november

Met een minibus zijn we binnen een uur op het vliegveld. Dit is wel wat groter dan dat van Hué. In de meeste landen is er alleen bij aankomst een grondige paspoortcontrole. Hier word je ook doorgelicht als je het land verlaat. We staan dan ook lang in de rij.

Het toestel vertrekt stipt op tijd en landt zelfs te vroeg. Het vliegveld van Hong Kong is nog geen tien jaar oud en ligt op een opgespoten terrein op een van de afgelegen eilanden. Voor die tijd lag het midden in de stad.

Een dubbeldekker brengt ons naar Kowloon waar we op zoek gaan naar een hotel. Dat blijkt lastig in deze vertikale stad. Op straatniveau zijn alleen winkels. Hotels en restaurants zijn alleen met de lift bereikbaar. Vergeleken met Vietnam zijn kamers erg duur en veel kleiner. Uiteindelijk komen we terecht in de Chungking Mansions. Dit is een deftige naam voor een 17 etages hoog gebouw met honderden eenvoudige kamertjes. We hebben een eigen badkamer van hooguit een vierkante meter met toilet, douche, boiler en wastafeltje.

Bij gebrek aan stoelen op de kamer installeren we ons na het eten bij Starbucks, een populaire Amerikaanse koffiehuisketen.


30 november

Met de Star Ferry varen we over naar Hong Kong Island. Vanaf het water bestaat het uitzicht uit wolkenkrabbers, de ene nog excentrieker dan de andere. Architecten hebben zich uit kunnen leven.

In tegenstelling tot Vietnam wordt hier rekening gehouden met voetganders. Voetpaden gaan via bruggen over de weg heen of via tunnels eronderdoor. Verder houdt men zich aan de verkeersregels en stopt voor een rood stoplicht. Een verademing!

Veel oude gebouwen zijn er niet. De oudste zijn de residentie van de gouverneur-generaal en de St. John kathedraal uit 1849.

Het hoogste punt van het eiland is The Peak. Met de Peak Tram, een cable car, gaan we naar boven. Sommige stukken zijn zo steil, dat je niet zou kunnen blijven staan. Op de top is het uitzicht fantastisch. Helaas is het heiig waardoor niet alle eilanden te zien zijn. We maken een wandeling rond de berg. Informatieborden geven uitleg over de plaatselijke flora en fauna.

Om de grote hoogteverschillen in dit stadsdeel te overbruggen, zijn er roltrappen met een totale lengte van 800 meter. Ergens halverwege is de oudste nog bestaande tempel van de stad. Binnen is de wierooklucht zo zwaar, dat we al gauw weer buiten staan.